Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Uncategorized | 1 Comment

เอาความอบอุ่นของฉันคืนมา

ผ่านวัน ผ่านชั่วโมง ผ่านนาที
ผ่ีานไป แล้วก็ผ่านไปอีก
เวลามันเดินผ่านไปเรื่อยๆ เลย
จะเดือนนึงแล้ว ที่แสงแดดอุ่นๆ ได้หายไป….
แดดเดี๋ยวนี้สาดแสงแรงเหลือ
มันร้อนจนไม่อยากได้รู้สึกถึงมันเลย
เฮ้อ
เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
blog หน้าเรื่อง "เมษา_ยล"
Posted in Mine | 7 Comments

Where have you been? ก็เพราะอยากรู้ว่า “เธอ” ไปอยู่ที่ไหนมา ถึงได้มาเจอเอาป่านนี้

[เรื่องเก่าเอามาโพสต์ไว้ใหม่ พิมพ์ไว้เมื่อวันจันทร์ที่ 22 มีนาคม 2553]

 

พรุ่งนี้แล้วสินะ ……

 

ความว่างเปล่าเกาะกินความคิดทั้งหลายทั้งปวง

 

ฉันกินผัดไทที่ขึ้นชื่อว่าอร่อย,อย่างไม่มีรสชาด

นั่งละเมียดกาแฟร้อนที่น่าจะหอม, อย่างไม่มีกลิ่น

นั่งมองผู้หญิงหมวยที่แสนสวย, อย่างไม่ภิรมณ์

 

พรุ่งนี้แล้วสินะ…….

 

ความทรงจำบางๆ แต่ตราตรึงบังเกิดในสมองส่วนที่ยังใช้งานได้, แม้เพียงน้อยนิด, ย้อนความคิดความทรงจำของฉันไป….

 

….. ในค่ำหนึ่งของคืนวันศุกร์ ขณะที่บรรยากาศพล่าพลุ่งด้วยฤทธิ์ของน้ำหมัก

ฉันเดินผ่านข้างห้องนักร้องไปทางห้องน้ำ

เวลาทั้งโลกที่เดินอยู่เกิดหยุดชะงัก

ฉันยินนิ่ง และมองไปทางขวามือ

…        แก้วเบียร์ hoegaarden ขนาด 1 ไพน์บนโต๊ะ ขนาบด้วยความว่างเปล่าของฝาไม้พื้นโต๊ะ

แก้วเบียร์อยู่เบื้องหน้าสาวสวยตาเศร้าประหนึ่ง ปฎิมากรรมแห่งขวามขัดแย้ง

ฉันชะงัก เวลารอบตัวฉันหยุดนิ่ง ……….

 

   “La belle Epoque”

 

ผ่านมาสองสัปดาห์ เวลามันก็ยังคงหยุดนิ่ง เพียงเพื่อไม่ให้ฉันเสียน้ำตาไปกับวันพรุ่งนี้

Posted in Uncategorized | 2 Comments

hello space! 10 เดือนที่ผ่านมา ไม่ได้แวะมาเลย

เจออะไรมากมาย มีอะไรตื่นเต้นเยอะมาก
ได้ผ่านอะไรมาหลายๆอย่าง
แต่ประสบการณ์ด้านการทำงาน เท่าเดิม
😀
ไว้จะมาทักทาย spaces อีกบ่อยๆ
Posted in Mine | 2 Comments

My clean car, didn’t wash 4 a month

 

It’s clean now!

 

Posted in Uncategorized | 7 Comments

ภาพเก่าๆ ในวันที่มีแต่ทะเลใจ

คืนวาน… หวานเมรัยกล่อมกรุ่นลิ้น องุ่นหมักหอมหวลกรุ่นกลิ่นนาสิก….

ไวน์ บอร์กโดซ์ กับ ไวน์ โปรตุเกส ผงาดประชันความกลมกล่อมซึ่งกันและกัน

 

ณ ที่แห่งนั้น กลุ่มคนที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทกันกลุ่มหนึ่ง

และองค์ชีวิตอื่นๆ ที่ถูกชักพามาให้รู้จักกับกลุ่ม ….

ได้จับจองโซฟา สีขาวละเอียด ติดกับชานร้านขอบแม่น้ำ

บ้างก็ร่ำเมรัย บ้างก็ดื่มน้ำเปล่า แกล้มกับ กับ กับแกล้ม

หมูบ้าง เนื้อบ้าง ไส้กรอกบ้าง ด้วยหวัง ว่าจะขับให้เมรัยสำแดง ตัวตนออกมา…..

…………………………………………………………………………………………………..

 

Riverbar … ในวิถีแห่งร้านอาหารบรรยากาศดี ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

ในวันหนึ่ง เมื่อ 3 ปีก่อน … ผม มานี่แห่งนี้ กับเธอ รวมไปถึงพี่สาว และพี่เขยของเธอ

กุ้งแม่น้ำในวันนั้น เพียงสองตัวก็ครอบครองอาณาเขตทั้งหมดของจานเปล

รสเปรี้ยวของมะนาว และกลิ่นของเครื่องเคียง เน้นให้กุ้งขับเน้นความสดหวาน ยามเมื่อสัมผัสกับชิวหา……

……… เคยได้ลืมเรื่องราวเหล่านั้นไปแล้ว …….

 

3 ปีผ่านไป ไม่มีกุ้งแม่น้ำ ไม่มีทอดมัน ไม่มีต้มยำกุ้งอยู่บนโต๊ะ .. โต๊ะรอบข้างไม่มีใคร

ชุดโซฟาขาว โดดเดี่ยวในบริบทของมัน มีเพียงกลุ่มเพื่อนสนิทกลุ่มนั้น

บนโต๊ะ มีอาหารกับแกล้มประกอบ หมู เนื้อ.. แต่ไม่มีกุ้ง

สิ่งสร้างกลิ่น มีเพียงกลิ่นเมรัย และไอยาสูบ

 

..กลิ่นกุ้งมาจากไหน; กลิ่นหอมหัวใหญ่ กลิ่นตะไคร้ กลิ่นข่า มันมาจากไหน ?

รสละเอียดของเนื้อสัตว์น้ำเช่นกุ้ง มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ?

………………………………………………………………………………………….

 

ผมเหม่อ หลังจาก swirl แก้วไวน์…. ไวน์หกรดจานข้าว

สติผมกลับคืนมาอีกครั้ง สัมผัสอันกระด้างของเนื้อที่ลิ้น

ทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ได้อยู่ในภวังค์อีกแล้ว

ผมอยู่ที่ Riverbar ในเวลานี้ 3 ปี ถัดมา นับจากครั้งก่อน

 

ผมอยู่ในกลุ่มเพื่อนสนิทของผม และเพื่อนใหม่ โดยการแนะนำของเพื่อนสนิท

 

Riverbar ในวันนี้ เปลี่ยนไปตามกาลเวลา

บุคลิกของ riverbar จากหนุ่มน้อย ที่มีรักแรก เปลี่ยนเป็นชายหนุ่ม ที่จัดเจนในสังเวียนรัก

มีเพียง อารมณ์ของ riverbar เท่านั้น ที่ยังคงเสมอต้นเสมอปลาย ยังคงทุ่มเทความรักทั้งหมดให้แก่ ผู้ที่อยู่กับ “เขา” ในเวลานั้น

 

เพลงรักถูกขับร้องไปเรื่อยๆ จากนักดนตรีบนเวที จนกระทั่ง การร้องขอให้ร้อง “ทะเลใจ” โดยตัวผม

ผมอยากฟังเพลง “ภาพเก่าๆ” แต่เนื่องด้วยหน้าตานักร้อง ไม่น่าโบราณพอที่จะร้องและเล่นเพลงๆ นี้ได้

ผมจึงขอเพลง “ทะเลใจ” แก้เขินไปก่อน

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ผลกระทบจากเศรษฐกิจตกต่ำ ที่ใกล้ตัว

วันนี้โดนล้วงกระเป๋าเงิน
จากข้อมูลที่มีอยู่ในสมอง
18.05 ซื้อการ์ตูนที่ข้างบันไดขึ้นรถไฟฟ้าสยาม …….. ควักเงินจากกระเป๋าตังค์จ่าย
18.15 ซื้อตั๋วหนังเรื่อง doubt ที่โรงหลังลิโด้ …… ควักเงินและบัตรสะสมตราประทับจากกระเป๋าตังค์
18.25 ทานข้าวแกงที่ร้านหนมจีน ชั้น 2 โรงหนังลิโด้ ……. ควักเงินจากกระเป๋าตังค์จ่าย
18.30 เข้าห้องน้ำข้างโรงหนัง
18.32 เข้าโรงหนังลิโด้
 
20.05 เดินมาที่บันไดทางลงจากที่นั่ง พบว่ากระเป๋าเงินไม่ได้อยู่ในกระเป๋า
20.07 ไปหาดูที่ที่นั่ง ครั้งที่ 1
20.09 ไปหาดูที่ห้องน้ำ
20.12 ไปหาดูที่ที่นั่ง ครั้งที่ 2
20.15 กลับไปที่ร้านหนมจีน ถามหากระเป๋าเงินหายจากเจ้าของร้านและลูกจ้าง ที่คุ้นเคยกัน
20.17 เดินไปหากระเป๋าเงินที่ร้านขายน้ำหน้าโรงหนัง
20.19 เดินไปหากระเป๋าเงินที่ที่ขายตั๋ว
— ไม่เจอ —-
20.25 – 20.50 โทรระงับบัตรเครดิตและบัตร ATM ทุกใบ
 
จากข้อมูลข้างต้น
ผมโดนล้วงกระเป๋า ในระยะเวลา 7 นาที ที่หายไป………. ระหว่างจ่ายเงิน ถึงเวลาที่เข้าโรงหนัง
 
เศรษฐกิจมันแย่ ต่อให้ไม่ตกงาน แต่ผลกระทบมันเข้ามาโดนผมเต็มๆเสียแล้ว
 
Posted in Mine | 1 Comment