เพื่อนสนิท – ความเหงานั้นมันยิ่งใหญ่

ไปดูเรื่องเพื่อนสนิทมา
แต่ยังอยากไปดูอีก หลายๆรอบเลย
 
ผมพยายามแล้วครับ
พยายามที่จะกลั่นกรองความรู้สึกออกมาเป็นตัวหนังสือ พยายามที่จะใส่ประเด็นหลากหลายที่มันตีกันอยู่ในหัว ในใจ
แต่ผมทำไม่ได้ครับ
 
มีเรื่องอยากพูด อยากระบาย อยากบ่น อยาก…. มากมาย เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้
ยิ่งมองว่ามันเป็นเรื่องยาก…….มันยิ่งมีอะไรให้คิดถึงมาก แต่มันไม่มีต้น ไม่มีปลาย
ถ้ามองเป็นเรื่องง่ายๆ มันก็ไม่มีอะไรเลย…….ไม่มีจริงๆ
มีฉากสวย background เหงา มุมกล้องมองไกลๆ รูปเบลอ แล้วค่อย focus ใช้เทคนิคดึงความเหงาได้ใจมาก
 
แต่……..
 
ผมเขียนไม่ออก เพราะมันไม่มีคำบรรยายใดที่จะสามารถพูดถึงความเหงาได้ดีกว่าความเหงาเอง
 
มันเป็นความรู้สึก
 
หนังเรื่องนี้ สำหรับผม ไม่ได้ดูด้วยตาแล้วใช้ความคิด ไม่ได้ดูด้วยหัวใจ ไม่ได้ดูด้วยตาแล้วใช้สมอง หากแต่เป็นการดูด้วยตาแล้วรู้สึกด้วยความรู้สึกเพียงอย่างเดียว เพียงอย่างเดียวจริงๆ
 
ผมพูดได้เต็มปากว่า หนังเรื่องนี้ ไม่ได้เป็นหนังที่ดีมากๆ ตามมาตรฐานสากล บทอ่อนแน่นอน ฉากเรียบง่าย เทคนิดไม่ได้เหนือชั้น
แต่สิ่งที่หนังเรื่องนี้มีดี ก็คือ บท ที่เข้าใจ บทที่โดนคนหมู่มาก เหมือนหนังเรื่องแฟนฉัน
ดนตรีประกอบ
เนื้อหาของหนังที่เล่นกับอารมณ์ของคนที่มีประสบการณ์
ฉากที่เรียบง่าย แต่ใช้มุมกล้องธรรมดา เรียกความเหงาได้อย่างเด็ดขาด
 
ผมสับสนในความคิดของตัวเอง ผมสับสนในความรู้สึก และผมจะจบ blog อันนี้ไว้ตรงนี้

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in Entertainment. Bookmark the permalink.

6 Responses to เพื่อนสนิท – ความเหงานั้นมันยิ่งใหญ่

  1. Unknown says:

    ผมว่าแล้วพี่ต้องรู้สึกเหมือนผม …

  2. Naphatr says:

    แรดน่าพี่ปอง…

  3. Pichapong says:

    ไม่เกี่ยวกับว่า ดูกับใครความเหงาจากอารมณ์ของหนังต่อให้ดูกับแ่ม่ ก็ยังเหงาเลยหนังมันทำให้เหงาสาด

  4. sia says:

    เหมือนยังสับสนอยู่นะคับพี่ท่าน หุหุหนังโดนมาก ๆ ชอบจิงเลยแม่สาวใต้คนนั้น ^ ^

  5. เค้กๆ เอง says:

    ดากานดำเองเน้อเจ้าวววรออ้ายอยู่ตี้เจียงใหม่เน้อเจ้าาวววอิอิอิเพราะมันเป็นชีวิตจริงไงปองชีวิตเด็กมอชอก็แบบเนี้ยเรียบง่ายเหมือนไม่มีอะไรแต่ได้อารมณ์เหอๆๆๆๆ

  6. Pichapong says:

    ผ่านมา 5 เดือนแล้ว
     
    แต่ผมยังจำฉากที่กล้อง zoom out พร้อมกับเพลง "ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย" เล่นขึ้นมาได้อยู่เลย
     
    กล้อง fade ออกมา ดากาดาและไข่ย้อยเป็น focus – foreground เบลอมาก background ไม่ชัด แต่ focus เด่น
    ยิ่งผสมกับเพลงอย่างนี้อีก
    ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
     
    เด็ดดวงมาก กระชากความเหงามาเลย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s