ส่วนต่อ ของ ปลายตีนแม่จ๋า วันแรก

ปลายตีนแม่จ๋า วันแรก ส่วนที่ 2

 

ผ่านไปอีก สองร้อยนาที หรือ เกือบสามชั่วโมงครึ่ง นับตั้งแต่หยุดพิมพ์ครั้งก่อน

 

ปองน้อยอ่านหนังสือ แม่จ๋านอนหลับ

ปองน้อยนอนหลับ แม่จ๋าก็นอนหลับ

ปองน้อยตื่นขึ้นมา แม่จ๋าก็ขยับตัว

 

และแล้วแม่จ๋าก็ตื่น พ้นจากฤทธิ์ยาสลบโดยสมบูรณ์แบบ

 

แม่จ๋าปากแห้ง อีกแล้ว ปองน้อยเอาลิปมันทาให้

แม่จ๋าระคายคอ ปองเดินไปขอสำลีพยาบาลที่ตัวไม่จิ๋วแล้ว

เอาสำลีไปชุบน้ำดื่ม แล้วลูบริมฝีปากแม่จ๋า

แล้วก็เอาลิปมันทาปากให้แม่จ๋าอีกครั้ง….

 

ทุ่มยี่สิบห้า แม่จ๋า ปวดขา หน้าขาขวาตึง

ปองน้อย นวดให้

เอามือซ้ายนวด หน้าขาขวา

เอามือขวานวด ที่น่องขาขวา

นวดไปเรื่อย ปากก็แพล่มถามว่า เจ็บแผลเพราะกระเทือนจากการนวดมั้ย

 

สักพัก ย้ายตำแหน่งการนวด จากขาขวาไปขาซ้าย

ที่ขาซ้ายแม่จ๋า แม่ปวดที่กล้ามเนื้อไตรเซ้ป

 

คนละเรื่องกันเลย แม่ไม่ได้ออกแรงอะไรเลย

แต่ขาสองข้างกลับปวดคนละจุด

แสดงว่า ตำแหน่งกดทับของขา ลงที่นอน ควรจะเป็นสาเหตุ

และที่นอน ต้องเป็นสาเหตุหลักของการปวดครั้งนี้

 

แม่จ๋าคอแห้ง และระคายคอ เหมือนมีเสมหะด้วย

โทรถามหมอที่ผ่าตัดแม่ ถามว่าแม่จะทานน้ำได้เมื่อไหร่

ถามกึ่งบังคับให้หมอตอบว่า กินได้เลย

หมอก็ห้ามพอเป็นพิธี แล้วก็บอกว่าให้จิบๆนิดๆหน่อยๆ ละกัน

 

ที่นอนโรงพยาบาลแข็งมาก แม่จ๋าก็เจ็บมาก

 

สองทุ่มห้า หยุดนวดแม่จ๋าที่ขา แต่ย้ายไปนวดหลัง

แม่จ๋าเจ็บหลัง พลิกตัวไปทางด้านซ้ายไม่ได้ เจ็บแผล

แม่จ๋าลองพลิกตัวทางด้านขวา ก็พอไหว

 

ปองนวดหลังให้แม่โดยการกดตามแนวกระดูกสันหลัง และสะบัก

กดด้วยความแรง 15 นิวตั้น ต่อตารางเซ็นติเมตร กด แช่ ขยับๆ กด แช่ ขยับๆ

 

นวดไปเรื่อยๆ จนเกือบสามทุ่ม พ่อจ๋า ก็มา

ตอนแรกพ่อจ๋า จะรับไปทานอาหารมื้อที่ 3 ของวัน… ไม่ชอบข้าวเย็น มันแข็ง

 

แต่แม่จ๋าไม่ยอมให้ไปทั้งคู่ ต้องมีคนใดคนหนึ่งอยู่เป็นเพื่อนแม่..

 

………………………………………

 

ปองน้อยจรลีไปก่อน ตอนแรกจะไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านฮุยเม้ง แต่ขัีบเลย

ก็เลยช่างแม่ง ไปกินที่ร้านอื่นก็ได้

 

คิดถึงเย็นตาโฟ ที่เคยกินเมื่อตอนเด็กๆ จนถึงวัยรุ่น ก็เลยขับรถไปหากิน

ที่ห้าแยกพ่อขุนเม็งราย ร้านรวงเปลี่ยนไป จากเมื่อ 10 ปีก่อนมากมาย

 

ร้านที่อยากกิน จากเป็นร้านที่ไม่มีชื่อ ก็กลายเป็นมีชื่อร้านว่า วันดี

จากที่เคยขายแต่เย็นตาโฟ และก๋วยเตี๋ยว ก็กลายมาขายข้าวหมูแดง ขาหมูเพิ่มเติม

 

อะไรอะไรมันก็เปลี่ยนแปลงไป…

 

แต่เกี๊ยวกรอบรสชาดยังเหมือนเดิม เลยสั่งเพิ่มอีกห้าบาท…

 

กินเสร็จ ก็เหลือบไปเห็นร้านกาแฟชื่อ เชียงรายรำลึก

เป็นร้านโปร่งๆ แต่งแบบ minimalist ใช้โคมไฟ โปรเจ็คขึ้นผนัง

สร้างมิติ ของเงา ตามกึ่งกลางของผนังทั้งสองด้าน

ใช้อิฐมีรู วางตามแนวคาน สร้างช่องลม

ให้อากาศหมุนเวียนจากหน้าต่างด้านล่างขึ้นบน

 

ฝ้าเพดาน ให้ไม้ท่อนตี เป็นแนวระแนง พาดกับคานโปร่ง

มีดาวน์ไลท์สองสามชุด ให้แสง สร้างเป็นแนว นำสายตา

 

วางชุดโต๊ะไม้ สามชุด ไม่เหมือนกันเลย ภายในร้าน

สร้างความ unique ให้กับการนั่งจิบกาแฟในแต่ละโต๊ะ

 

ด้านหน้าร้าน ใช้ไม้ชุดเดียงกับที่ปูในร้าน ตีเป็นระเบียงยื่นมาบนพื้นซีเมนต์

วางชุดโต๊ะ อีกสองชุด มีรั้วไม้ขัดโปร่ง เป็นแนวล้อมรอบระเบียง

ตกแต่งรอบข้างด้วย ต้นหมากในกระถาง วางสับกันกับ bird of paradise เกือบจะดี

เพียงแต่ว่ารับไฟจากแนวถนนมากไปหน่อยเพียงเท่านั้น

 

กลับไปที่ร้าน มีของตกแต่งวางจำหน่ายด้วย

ทราบทีหลังว่า เจ้าของร้านเป็น interior และภรรยาเป็นคนพะเยา

 

ยังคงวกวนไปกับการตกแต่งร้านซะ 12 บรรทัด แต่ก็ยังจะพล่ามต่อไป

ร้านมีชั้นบนด้วย แต่ไม่ได้ขึ้นไปดู มีแสงสลัีวๆ อยู่ตรงบันได

 

กาแฟที่ใช้ มาจากไร่ กาแฟมีชัย ดอยหลวง มี contract กับร้านเอง

ทางร้านโฆษณาว่า วิธีการเก็บ การคั่ว สูตร และอุณหภูมิที่ใช้

ได้กำหนดและควบคุมโดยทางร้านเอง

 

อาราบิก้า จากอำเภอแม่สรวย ก่อนถึงดอยวาวี ที่ทางร้านใช้

เม็ดคั่วใหม่ เก็บไว้ไม่นาน แต่กลิ่นหอม แต่อ่อน และคาเฟอีนต่ำ

การเบลนด์ไม่ใช้โรบัสต้าผสม แต่น่าจะเบลนด์กับอาราบิก้าของไร่อื่น 

 

เอสเพรสโซ่แก้วแรก ที่ผมกินกับคัสตาร์ด ดูเหมือนจะเข้ากัน

กับกลิ่นหอมแบบอ่อนๆของกาแฟ ถ้วยนี้

กาแฟ ไม่ขมมาก ขนมก็ไม่หวานมาก การสอดรับของกาแฟและของเคียงไปด้วยกันอย่างดี

 

เอสเพรสโซ่แก้วที่สอง กับคุ๊กกี้ ช๊อคโกแล๊ตชิพ

กลิ่นเนยของคุ๊กกี้ เทียบกันรสกาแฟแล้ว คุ๊กกี้ให้ความรู้สึกจัดจ้านกว่า

เข้ากันระดับหนึ่ง แต่ไม่สอดประสานรับกัน เหมือนกับเค้กคัสตาร์ดกับกาแฟ

 

เม็ดกาแฟที่เข้ากันได้กับคุ๊กกี้ชนิดนี้ของทางร้าน ควรเบลนด์ให้กลิ่น และรสแรงกว่านี้

น่าจะเป็นอีกชนิดนึงที่นำมาจำหน่าย

 

กาแฟสองแก้ว เค้กหนึ่งชิ้น และ คุ๊กกี้หนึ่งชิ้น รวมเงินได้ 100 บาท

ถ้าเป็นเมืองบางกอก ราคานี้คงได้แค่กาแฟช๊อตเดียว กับเศษคุ๊กกี้

 

เห็นแล้วปวดใจ อยากให้ร้านไปตั้งอยู่ข้างบ้านให้รู้แล้วรู้รอดไปซะเลย

 

………………………………………………………………..

 

เสร็จกิจ กลับห้องพักของแม่จ๋า

 

ให้พ่อไปทานข้่าว แล้วกลับบ้านนอนซะ

ปองจะเฝ้าแม่ต่อเอง ……

 

ที่นั่งประจำของปอง อยู่ที่ปลายตีนแม่

เท้าแม่เย็น ปองต้องบีบไว้ ให้หายเย็นหน่อย

อยากให้เท้าแม่อุ่นๆ…..

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in Mine. Bookmark the permalink.

7 Responses to ส่วนต่อ ของ ปลายตีนแม่จ๋า วันแรก

  1. Fern says:

    ที่นั่งประจำของปอง อยู่ที่ปลายตีนแม่
     
    ..
    ..
     
    ที่นั่งประจำของคิวว์ อยู่ที่ปลายตีนยาย
     
     
    ความแตกต่างที่เหมือนกัน

  2. Fern says:

    ที่นั่งประจำของปอง อยู่ที่ปลายตีนแม่
     
    ..
    ..
     
    ที่นั่งประจำของคิวว์ อยู่ที่ปลายตีนยาย
     
     
    ความแตกต่างที่เหมือนกัน

  3. Fern says:

    ที่นั่งประจำของปอง อยู่ที่ปลายตีนแม่
     
    ..
    ..
     
    ที่นั่งประจำของคิวว์ อยู่ที่ปลายตีนยาย
     
     
    ความแตกต่างที่เหมือนกัน

  4. Pui says:

    พ่อจ๋า  แม่จ๋า และ ปองน้อย  อย่างนั้นเหรอ
    อืม…

  5. Pichapong says:

    เสี่ยวปอง
    dear_daddy
    dear_mommie
    และ อืม

  6. N♥n says:

    ง่า รักแม่จังเลยพี่ปองจ๋า
     
    แต่ไหงมีเรื่องกาแฟมาแทรก 555 -*-
     
    ปล.เค้าบอกว่าผู้ชายที่รักแม่ ดูแลแม่อย่างดี
     
    จะรักแฟนมากๆเลยล่ะ หุ ๆ จริงป่าวจ้ะ ^^

  7. Pichapong says:

    รักแม่ รักพ่อ รักแฟน…
     
    แต่คนที่อยู่ข้างล่างพี่ อันก่อนหน้าน้องนุ่น
    เค้าคงไม่เชื่อมั้ง?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s