เรี่ยวแรงที่เหลือที่มี[ยังไม่จบ]

เรี่ยวแรงที่เหลือที่มี[ยังไม่จบ]

 

 

 

กลัวมั้ย? กรุงเทพที่เคยมีการวางระเบิด

ประชาชนคนเดินถนนที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย

โดนระเบิดตายไป 3 คน บาดเจ็บอีกจำนวนหนึ่ง

 

กลัวมั้ย? ปัตตานีที่มีการฆ่ารายวัน

ประชาชนที่มีแนวโน้มว่าไม่เกี่ยวอะไรกับทางการและโจรใต้

โดนสังหารไปหลายร้อยศพ บาดเจ็บอีกจำนวนหนึ่ง

 

 

กลัวมั้ย? ระเบิดพลีชีพในอิรัก

เพื่อเรียกร้องประเทศของตัวเองคืนมา

ทหารอเมริกัน มือระเบิด ประชาชนในบริเวณใกล้เคียงที่ไม่เกี่ยวข้อง

โดนสังหารไปร่วมพันศพ บาดเจ็บอีกจำนวนมาก

 

 

 

ความกลัวทั้งสามเหมือนกัน แต่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

———–

 ใน

กรอบ

     

ที่เป็นผลกระทบของเหตุการณ์ทั้งสามกระทบต่อผู้คนแตกต่างกัน

 

————————-

 

สมมุติ:

 

คนกรุงเทพได้ข่าวการวางระเบิดภาคใต้ กรอบของผลกระทบ ย่อมน้อยกว่า

การถูกวางระเบิดที่บริเวณระแวกบ้านตัวเองในกรุงเทพ

และอาจจะเฉยเมยจากข่าวสารที่ได้รับทราบมาตลอดเวลา 2 ปีกว่าๆ ว่ามีการวางระเบิด

และมีการฆ่าสังหารในภาคใต้กันเป็นประจำจนเหมือนจะเป็นเรื่องปกติ

 

แต่เมื่อมีการวางระเบิดในกรุงเทพ คนในกรุงเทพก็พบว่า มันเป็นเรื่องที่ไม่ปกติแล้ว

ชีวิตของพวกเขาเริ่มถูกคุกคาม มันก้าวผ่านกรอบของความชินชามาแล้ว

 

และ

 

ในทางกลับกันคนภาคใต้ได้ข่าวการวางระเบิดในกรุงเทพ อาจจะชินชา

เนื่องจากเป็นสิ่งที่พวกเขาหวาดผวาอยู่ตลอดเวลา เมื่ออยู่ในบริเวณบ้าน

สิ่งที่พวกเขาได้เผชิญอยู่ตลอด ถ้าไปเกิดที่อื่นก็คงไม่แปลก

————————–

หากตัดเรื่องอคติต่างๆ ออกไป โดยตั้งอยู่บนสมมุติฐานในปัจจุบันที่ว่า

ยังไม่มีผู้ใดเป็นผู้ัแสดงความรับผิดชอบในการวางระเบิดกรุงเทพฯ

และแนวทางสอบสวนยังไม่ชัดเจน

ยังไม่มีการให้ข่าวที่เป็นทางบวกต่อศรัทธาประชาชน

 

ไม่นับการให้ข่าวว่าเป็นฝีมือ ขั้วอำนาจเก่า

หรือ ฝีมือทหาร หรือปฎิวัติซ้อน หรือผู้ก่อความไม่สงบในภาคใต้

 

ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ไม่ใช่ผลดีต่อประเทศไทยนัก

ไม่ว่าจะมองในมุมไหนก็จะเห็นปัญหาตามมาตลอด

 

เช่น มองในมุมของนักลงทุน

ก็จะเห็นปัญหาเรื่องความน่าเชื่อถือของรัฐบาลแล้ว

รัฐฐะ ที่ไม่สามารถจัดการปัญหาภายในได้

ย่อมไม่สามารถอภิบาล การลงทุนในรัฐฐะนั้นได้

 

การจัดการทุกอย่างก็จะเป็นปัญหาตามมา

 

มุมของรัฐศาสตร์ ก็จะพบการปัญหาการปกครอง

การที่รัฐฐะทราบข้อมูลแล้วไม่สามารถจัดการป้องกันได้ทันท่วงที

กระทบต่อความมั่นใจในการปกครอง ต่อคนในชาติ

 

มองในมุมเศรษฐกิจ ความมั่นใจของนักลงทุน

สร้างอุปทานและอุปสงค์ทางการตลาด

ผลักดันองค์รวมของเศรษฐกิจไปเบื้องหน้าหรือถอยหลัง

เมื่อไม่เกิดการลงทุน เศรษฐกิจก็ย่อมถดถอย

 

ฯลฯ

————————-

 

แต่ทั้งปวงที่กล่าวไปนั้น หาได้เกี่ยวอะไรกับกรอบที่เกริ่นไว้ในตอนแรกเลย

 

กรอบของผลกระทบก็เป็นเพียงนามธรรมที่กำหนดขอบเขต

ของการยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้น

 

คนจะกลัวแค่เพียงสิ่งที่ตัวเองกำหนดไว้ให้เป็นกรอบเท่านั้น

 

และยิ่งผลกระทบยิ่งน้อย กรอบก็ยิ่งแคบ

โอกาสที่จะมีปัญหามากระทบก็น้อย

ดังนั้นความกลัวก็จะเป็นเสมือนลมพัดให้พอรู้ว่ากลัวเท่านั้น

แต่หาได้มีความสำคัญกับการดำเนินชีวิตไม่

 

 

………เดี๋ยวมาต่อ………….

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in News and politics. Bookmark the permalink.

2 Responses to เรี่ยวแรงที่เหลือที่มี[ยังไม่จบ]

  1. Fern says:

    สาระดี
     
    น่าอ่าน แต่ไม่อยากคิดต่อ

  2. Suthawan says:

    อ่าถือโอกาสมาสวัสดีปีใหม่นะคะ .. แม้จะเป็นปีใหม่ที่เริ่มต้นไม่ดีปกติอายจะอยู่เชียงใหม่ แต่ปีใหม่กลับบ้านแถว กอทอมอ เลยยยรู้สึกเบา ๆ เหอะ เหอะ บางทีเพราะเรารับข้อมูลข่าวแบบแค่ใน ….ระดับของข้อมูลก็ได้ ไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเหตุการณ์ ตายสาม หรือตายสิบ เป็นแค่จำนวนสำหรับผู้รับสาร แย่จัง เสียดายที่ไม่เขียนต่ออยากอ่านความคิด ดีดี ให้จบ..ปีใหม่ปีนี้ Be as you wish นะคะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s