it’s about today มันเป็นเรื่องของวันนี้

"วันนี้ คือวันนี้ เรื่องของวันนี้ มันก็เป็นเรื่องของวันนี้"
เป็นคำพูดและความหมาย เชิงกำปั่นทุบดิน ทื่ออย่างไร้ศิลปะ
 
แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องของศิลปะ หากเป็นเพียงแต่ภาษา
มันเป็นเรื่องของคำ และความหมายของคำ ซึ่งก็คือ "ภาษา"
 
คำๆเดียวกัน ในรูปประโยคต่างกัน
ความหมายและบริบทก็ต่างกัน
 
สิ่งแวดล้อม สถานการณ์ในการใช้คำ ต่างหาก
เป็นตัวกำหนดความหมาย
หาใช่ตัวคำโดยตัวเองไม่
 
ด้วยเรื่องนี้เอง ได้จุดชนวนหายนะให้กับสมองของผม
ชนวนนำไปสู่การ"มองโลกในมุมแคบ"
 
ใครๆก็มองโลกจากมุมกว้างกันทั้งนั้น
กูรู ผู้รู้ นักปราชญ์ต่างๆ ล้วนสอนให้คนมองโลกจากมุมกว้าง
ไม่เบื่อบ้างหรือไงครับ?
ทำไมไม่มองในแบบที่เราอยากมองล่ะ
 
สิ่งที่เหมาะสมกับเราที่สุด
ก็มีแต่เราเท่านั้นที่รู้
เรื่องเดียวกัน จะมองมุมไหนให้เหมาะสมกับเรา
มีประโยชน์กับเราที่สุด ก็มีเพียงเราเท่านั้นที่รู้
 
มองโลกให้กว้าง มองภาพให้เคลียร์ให้ขาด
ถามว่ามันมีประโยชน์กับเราจริงหรือ
ทุนนิยมเกินไปรึเปล่า?
จะเอาผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุด โดยไม่คำนึงถึงความจำเป็นต้องใช้
มันจะเปลือง effort เกินไปมั้ย?
 
จริงๆ ผมอยากจะเขียนถึงการ ทำอะไรให้พอเหมาะกับเรา
อย่าได้เอาบรรทัดฐานของคนอื่น มายัดหัวเราเลย
 
สิ่งที่คนอื่นว่าฟุ่มเฟือย มันอาจจะพอดีกับเราก็ได้
สิ่งที่คนอื่นว่าน้อยไป มันก็อาจจะพอดีกับเราก็ได้
 
แล้วทำไมเราต้องมองโลกในมุมกว้าง มองโลกให้ครบทุกด้าน
ทำไมไม่เลือกในสิ่งที่พอดี?
 
ตัวเราเล็กนิดเดียว แล้วจะไปมองภาพอันกว้างใหญ่เพื่ออะไร?
 
[ยังไม่จบจริงๆ  แต่อยากเปิดประเด็นไว้แค่นี้]
[อยากเสวนา ต่อ เชิญเม้นไว้]

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in Philosophy. Bookmark the permalink.

2 Responses to it’s about today มันเป็นเรื่องของวันนี้

  1. BOTH says:

    ก่อนที่เราจะตัดช่องน้อยแต่พอตัว บางทีการมองมุมกว้างมันก็อาจเป็นขั้นตอนหนึ่งที่จะเป็นเพื่อที่เราจะตัดสินใจได้ว่า ไอ้มุมแคบๆ ที่มันเหมาะกับตัวเรา อยู่ตรงไหนจริงไหม?ปล. โครงการของเราๆ เอาชื่อนี้มะ? "ยิงมุมแคบ"

  2. Pichapong says:

    "มองในมุมกว้างก่อนแล้วค่อยๆ ไล่ scale ลงมาให้พอเหมาะกับตัวเอง"
     
    ฟังดู เป็นการเห็นแก่ตัวแบบดูดีเลย ให้อารมณ์ปากว่าตอขยิบ
    แต่กูก็ชอบนะเนี่ย ทำอะไรแบบเห็นแก่ตัวแต่ดูดี
     
    แต่มันให้ความรู้สึกไม่กร่างไม่เก๋าเท่าไหร่เลย
     
    เหมือนกับว่า เอาภาพของคนทั้งโลกมามองให้เห็นแจ้งหมด เห็นจุดอ่อน จุดแข็ง
    แล้วค่อยย่อลงมาให้มันเหมาะกับตัวเอง มันเป็นสิ่งปกติของมนุษย์เลยนะนั่น
    เป็น pletonist ไปแล้วหรือเพื่อน
     
    สักวันกูจะพามึงไปรู้จักอาณาจักรในตำนาน "ยูโทเปีย"
     
    ปล. ยิงมุมแคบ มันเสี่ยงที่จะออกนะ
    ลองยิงแสกหน้า ตอนโกลล์เผลอดีกว่ามั้ย?
    ปล.2 อย่าจริงจังกับ ปล.
    ปล.3 ปวดใจว่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s