หล่นพื้น… ความมืดหุ้มห่อความเหงา

 

 

ฟิ้ววววววว วิ้ววววววววว ตุ๊บ………….

 

 

By: Stunt-operation.de

 

คนหล่นจากที่สูง ตกกระแทกพื้น กองเป็นซากกองเนื้อเละๆ กะโหลกแบะ เลือดไหลนอง กระดูกกระเดี้ยว ป่นปี้แหลกละเอียด อวัยวะภายใน ปริออกมาโดนอากาศภายนอกผ่านทางช่องแตกของร่างกายที่โดนกระแทกพื้น…

 

ถ้าผมตกลงไปจากที่สูงตรงนี้จะเป็นยังไง ?

 

คำถามถูกตั้งขึ้นภายในจิตใจ จากเบื้องแรกที่ชิงช้าสวรรค์ Roue de Paris กระเช้าที่ผมนั่ง หมุนขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ก็ประมาณตึก 12 ชั้น

 

ความสูงโดยข้อมูล ก็คือ 53 เมตร

 

 

ความมืดของสวนลุมพินีวรรณยามราตรี เป็นเครื่องชี้นำแสงสีที่ปรากฎให้เห็นชัด ตัดกับขอบฟ้า อันไร้ดาราประดับ

 

กรอป กับการก้าวเดินผ่านทางสวนลุมไนท์บาซ่า ในช่วงเวลาที่คนพลุกพล่านที่สุดของวัน

 

เวลา 22.50 น.

 

เป็นความขัดแย้งในบริบท ที่คงอยู่ของ Roue de Paris มากๆื ชิงช้าสวรรค์อยู่ผิดที่ผิดทางไปรึเปล่า?

 

หรือเป็นการรังสรรค์ ที่ถูกต้องที่สุดแล้ว?

From http://static.flickr.com/50/ 162373033_43d58f2d34_m.jpg

 

 ———————-

 

อีกครั้งแล้ว ที่ผมเหงาเหลือเกิน ผมเดินผ่านฝูงชนอีกแล้ว ในยามราตรี

 

ผมเห็นอะไรในความเปลี่ยวเหงานี้ ผมถึงได้ติดใจมันนักหนา

จนทำให้ผมหลงทางอยู่ในความมืดที่หนาวเย็นอย่างนี้มายาวนาน

 

เหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา คนรายล้อมมากมาย แต่เหมือนผมอยู่คนเดียว

 

ผมหันซ้าย ผมเจอคน

ผมหันขวา ผมเจอคน

ผมหลับตา แล้วลืมตา

….ผมไม่เห็นใคร….

 

ไม่มีใครสนด้วยซ้ำว่า ผมทำอะไร

 

ฟันเฟืองของสิ่งรายล้อมเดินไปตามหน้าที่ของมัน

องค์ประกอบกระจ้อยร่อย ไม่ได้มีนัยยะใดๆ ในการเดินต่อไป

จะเป็นอย่างไร ก็ไม่ได้ทำให้องค์รวมหยุดเดินตามหน้าที่มัน

——

 

ผมเดินผ่านซุ้มประตู ปราสาทหินจำลอง เรื่อยไปจนถึง

ช่องจำหน่ายตั๋ว เพื่อใช้บริการ ชิงช้าสวรรค์ ขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทยตอนนี้

 

แม้ว่าจะไม่ใช่ของคนไทย และเป็นเพียงแค่เครื่องเล่นที่เช่ามา

แต่มันก็ยังคงเป็นเครื่องเล่นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยอยู่ดี

 

42 กระเช้า รายรอบ เหมือนกับเป็นกลีบดอกขนาดเล็ก

ที่ประดับขอบของเนินเกษรทรงกลมขนาดยักษ์

แม้ว่าจะไม่เหมือนขนาดนั้นก็ตาม

 

กล่องเล็กๆ พอให้คนนั่ง 6 คน ถูกยึดไว้ที่ด้านบน

กล่องเล็กๆ ทั้งหลาย ขยับตามการหมุน อย่างมีสมดุลย์

คงพอให้คนที่อ่อนไหวทั้งหลาย ไม่ต้องกังวลกับการอยู่บนที่สูง

 

รอบแรกผ่านไป ผมเห็นกรุงเทพฯ ยามราตรี ในระยะไม่ไกลนัก

ผมเห็นแสงของรถเรียงราย เป็นเส้นไปมา ตามท้องถนน

เห็นแสงไฟจากตัวตึกรายรอบแหล่งธุรกิจ วิทยุ สาธร สีลม

เห็นแสงไฟส่องทาง ของสวนสาธารณะ อันเป็นปอดของคนชั้นใน

เห็นเงาต้นไม้ พาดไปทางเดียวกับแสงไฟ จากแหล่งกำเนิดแสง

เห็นบึงน้ำขนาดเล็ก ในสวนลุมพินีวรรณ

แต่ …  ผมไม่เห็นใครๆ

 

ชิงช้าสวรรค์หมุนรอบที่สอง ผมยังคงอยู่ในกระเช้าเดิม

แต่จินตนาการและหัวใจ ความรู้สึกของผม ตกไปลงไปด้านล่าง

ลงลึกลงไป ต่ำกว่าพืื้นดิน ทะลุบาดาลลงไปยังมิติมืดมิดใต้พิภพ

 

แม้แสงสว่างยังกระทบดวงตา ให้รับรู้ได้ว่า กลางคืนยังมีแสงไฟ

ห้วงจิตใจของผมกลับดำมืด

ไม่ได้เป็นคนใจดำ

แต่เพียงไม่เห็นอะไรในนั้น

 

โทมัส อัลวา เอดิสัน คิดค้นหลอดไฟ ให้มนุษย์มีแสงสว่างที่มองเห็นใช้ทุกเวลา

ยังไม่มีใครประดิษฐ์อะไรสักอย่าง ให้จิตใจและหัวงความคิด ให้สว่างตลอดเวลา

 

ชิงช้าสวรรค์หมุนอีกรอบหนึ่ง รวมเป็นสามรอบ

มนุุษย์ที่ดูแลก็ปลดล็อก ให้ผู้ใช้บริการออกมา ทีละกระเช้า

 

คนหมอง ที่ถูกกักขังในกรงหมุน ถูกปล่อยออกมา

มนุษย์ คนหนึ่งเปิดประตู และมีมนุษย์หลายคนต่อแถวรอขึ้น

 

…………..ผมก็ยังไม่เห็นคนอยู่ดี……………….

 

ผมเดินกลับไปยังรถในทัีนใด เพื่อไปรับน้องสาว

ผมรับน้องกลับบ้าน ตอนห้าทุ่มกว่า ถึงบ้านตอนห้าทุ่มกว่า

 

ผมยังคงระคายเคือง ยังรู้สึกระคายอยู่

 

แล้วผมก็เริ่มการเดินทางครั้งใหม่

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in Mine. Bookmark the permalink.

2 Responses to หล่นพื้น… ความมืดหุ้มห่อความเหงา

  1. Fern says:

    มันมีเกมที่ลากคนตกจากที่สูง พี่เคยเล่นมั้ย ลากให้ผ่านช่องของลูกกลมๆ ลูกแล้วลูกเล่า กระแทกวัตถุรอบแล้วรอบเล่า จนกระดูกแตกเหลว แต่ก็ยังไม่ถึงพื้นซักที พี่เคยเล่นมั้ย?

  2. Pichapong says:

    คิวว์ ถามกลับได้มั้ยว่า
    สำหรับคำถามของเรื่องเกมส์ ถามว่า พี่เป็นผู้เล่น หรือผู้เปิดเกมส์
     
    ถ้าเปิดเกมส์ ก็ยังไม่เคยทำ
    แต่ถ้าเป็นผู้เล่น
    ที่ถูกให้ต้องเล่นเกมส์นี้เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง ก็เคย
    เคยหลายคราด้วย
     
    และไม่เคยตกถึงพื้นเหมือนกัน
    มี supergirl ฉุดออกมาจากเกมส์นั้นเสมอ
     
    แต่ตอนนี้ ไม่มีแม้แต่ supergirl บินผ่านไปมา
     
    ไม่มีใครเลย
     
    ไม่เหลืออะไรเลย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s