ฤา ว่ามันว่างเปล่าเพียงถ่ายเดียว

เพียงสัมผัสที่คล้องจองเท่านั้น ที่จะถือว่ามันเป็นกลอน
เหนือจากนั้นมันก็แค่ถ้อยรำพัน อย่าง "ว่างเปล่า"
 
"สองมือของฉันนั้นว่างเปล่า
สองเท้าของฉันย่ำบนพื้น
ดวงตาเหม่อผ่านวันคืน
ปากเสพย์กลืนห้วงอารมณ์"
 

 
ปองไม่มีอะไรเลย
 
วันนี้ ปองอยู่คนเดียว สองมือปองไม่ได้ถือจับอะไร
เมื่อวาน ปองอยู่คนเดียว ตัวเปล่าเล่าเปลือยทางกายภาพ
เมื่อวันก่อน ปองก็อยู่คนเดียว โดดเดี่ยวลำพังทางจินตภาพ
แล้วพรุ่งนี้ ปองจะอยู่คนเดียว เหมือนวันนี้ วันวาน และวันก่อนไหม?
 
แล้ววันต่อๆไปล่ะ
————————————————————————

นั่นสิ ความไม่รู้เป็นสิ่งที่น่ากลัวมั้ง?

 
Franz Kafka กล่าวไว้ใน the trial ของ metamorphosis ว่า
 
Waking up is the riskiest moment of the day
 
ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นล่ะ?
 
ความเห็นส่วนตัวของปอง คือ ปองเชื่อว่า ณ บัดดลที่ความฝันมันสิ้นสุดลง
แล้วดวงตาที่ปิดไปในยามราตรี พลันสว่างขึ้นจากแสงรายรอบ
ห้วงแรกแห่งความเป็นจริงจะเข้ามาเกาะกุมจิตใจ ให้รู้ว่า
โลกนี้กำลังหมุนตามแรงโน้นถ่วงของระบบสุริยะ
และระบบทั้งหลายที่มี เราเป็นส่วนประกอบเป็นฟันเฟืองอันหนึ่ง กำลังทำงานอยู่
 
ความเป็นจริงนี่แหละคือ ความเสี่ยงที่ยิ่งใหญ่
เราต้องตื่นขึ้นมาผจญอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง
โลกที่เราอยู่ ตัวตนที่เราต้องเป็น ไม่ใช่ที่เราอยากเป็นเหมือนในฝัน
วินาทีนั้นเอง ปองว่า มันเป็นความเสี่ยงเหลือหลาย
ถ้าในความเป็นจริง ชีวิตมันเป็นสิ่งที่โหดร้ายสำหรับเรา
 
เหมือนอย่างปอง
ปองรู้ว่า ตอนนี้ ปองว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
แล้วปองหลีกหนีความจริงเข้าไปในความฝันยามปิดตานอน
พอปองตื่นมา ปองไม่รู้ว่า ความว่างเปล่า มันจะทำร้ายปองขนาดไหน
มันจะกระทบกระเทือนจิตใจเพียงใดกัน ฤา? หรือว่า มันเพียงแค่อยู่ตรงนั้นเท่านั้น
นี่แหละ ความเสี่ยงที่ยิ่งใหญ่ในความคิดของปอง
 
บาดแผลภายนอกเยียวยาได้โดย บุคคลอื่น
แต่บาดแผลที่ฝังในใจ รักษาได้ด้วยตัวเองเท่านั้น
 
———————————————————————
ทำไม?
 
ทำไมปองถึงว่างเปล่า – เพราะว่าปองไม่มีอะไร
ชายหนึ่งคน มีสมอง มีสองมือ มีความฝันมากมาย
แต่ความฝันนั้นยังไม่เป็นจริงสักอย่าง…
 
นั่นแหละที่ว่างเปล่า
 
====================
ปล. ปองไม่ชอบคำถาม ที่มีเครื่องหมายปรัศนีเลย
ทำไมต้องมีเครื่องหมายบอกให้คนรู้ว่ามันเป็นคำถามล่ะ
 
รู้สึกเหมือนโดนดูถูกกันรึเปล่า ว่า ไม่รู้เหรอว่ามันเป็นคำถาม
 
ปล.2 ช่วงเวลาที่คิดว่าเสี่ยงที่สุดในแต่ละวันของแต่ละคน คือตอนไหนกันบ้าง
นิยาม ช่วงเวลาที่เสียง จำเป็นต้องเกิดขึ้นทุกๆวันเป็นประจำ

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in silly story. Bookmark the permalink.

6 Responses to ฤา ว่ามันว่างเปล่าเพียงถ่ายเดียว

  1. N♥n says:

    งงอะพี่ปอง
     
    คำว่าว่างเปล่ามันเยอะจนตาลาย
     
    อากาศร้อนๆมันเบลอคร้าบบพี่น้อง
     
    ไม่มีอะไรเลย
     
    เหมือนสิ่งเดียวที่ข้าพเจ้ารู้คือข้าพเจ้าไม่รู้อะไรเลย 555 -*-
     

  2. N♥n says:

    ช่วงเวลาที่คิดว่าเสี่ยงที่สุดของนุ่นก้อ
     
    ตลอด 24 ชม.น่านแหละพี่ปอง
     
    ไม่ว่าจะทำอะไรก้อเสี่ยงหมดแหละ
     
    คนที่ไม่เคยเสี่ยง คือคนที่ไม่เคยทำอะไรเลยในชีวิต

  3. N♥n says:

    ปล. ที่ถามว่าถ้าเป็นนานะเลือกใคร
     
    บังเอิญนุ่นโลภมาก
     
    อยากเก็บเธอเอาไว้ทั้งสองคน 5555
     
    ตอนนี้ขอเลือกแม่ก่อนล่ะจ้า
     
    คิดถึงแม่จังเลยอ่า T_______________T

  4. Pichapong says:

    อากาศร้อน ก็ไม่ว่างเปล่าสิ
    มันยังมีความร้อน ให้รู้ว่ากาลนี้อากาศมันร้อน 555
     
    น้องนุ่นนี่ใช้ชีวิตอันตรายเนาะ เสี่ยงตลอดเวลาเลย
     
    งั้นถามใหม่ได้มั้ยคะว่า
    ช่วงเวลาไหนที่รู้สึกปลอดภัยที่สุดในแต่ละวัน

  5. N♥n says:

    ช่วงเวลาที่ตายแล้ว 5555
     
    -*- อย่าหาว่ากวนนะพี่ปอง อาจเป็นคำตอบโง่ ๆ
     
    แต่คิดว่านั่นล่ะเหอ ๆ ร้อนจริงร้อนจัง เปิดแอร์ก้อคัดจมูก
     
    ไม่สบายไอค่อกๆแค่กๆอีก T________________T
     
    เบื่อตัวเองจังเล้ยยยยยยย

  6. N♥n says:

    -*-
     
    คอมเม้นบลอคต่อไปไม่ได้ง่ะพี่ปอง
     
    เด้ยยยมาใหม่คร้าบบบบ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s