หลงไหลได้ปลื้ม

Event Mark
 
ห้าโมงครึ่ง
โทรศัพท์ไป : เดี๋ยวไปรับนะ ขออนุญาตพี่… แล้ว
 
หกโมง
Kokoro coffee: Hola! buenas noches
1 espresso double shots
1 pot of white tea melon
 
หกโมงครึ่ง
ข้างร้านกาแฟ: ไม่ได้ถั่วอ่ะ จะเอาถั่ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปซื้อถั่วมานะ
 
ทุ่มตรง
หน้าร้าน kokoro: ยุงเยอะนะ เข้าไปในร้านเถอะ
 
ทุ่มครึ่ง
ในร้าน kokoro: หนาวมั้ย? หิวข้าวรึยัง?
 
สองทุ่ม
ลานจอดรถ: กินอะไรดี ชอบทานอะไรเหรอ?
 
สองทุ่มครึ่ง
รับอีก 2 สาว: ไปเยาวราชกัน
 
สามทุ่ม
คลาดเก่า: ก๋วยจั๊บเจ้านี้อร่อย แต่จะกินข้าวราดแกกะหรี่เนื้อ
 
สามทุ่มครึ่ง
ตลาดเก่า: เดี๋ยวไปซื้อ บัวลอย น้ำขิง งาดำ หน่อยนะ
 
สี่ทุ่มสิบห้า
หน้าหอพัก: good night ฝันดีนะ
 
——————————————-
Attraction
 
4 ชั่วโมงกว่าๆ ตาม event mark ในแบบ dialogue ด้านบน
 
ผู้ชายคนหนึ่งใช้เวลา 1 ใน 6 ของวัน กับผู้หญิงคนหนึ่ง
เวลาของเขาและเธอ เดินตรงกันในช่วงเวลานั้น
 
ผู้หญิงคนหนึ่ง ทำสิ่งเสมือนให้เกิดแรงดึงดูด
จนผู้ชายคนนั้น ไม่สามารถถอนความใส่ใจจากผู้หญิงคนนั้นได้
 
physical attraction
เธอมียิ้มที่สวย
เวลาเธอยิ้ม โลกรอบข้างเธอสดใส
 
ผู้ชายคนนั้น ละสายตาจากเธอไม่ได้
 
emotional attraction
เธอเป็นคนที่คุยสนุก
เวลาเธอพูด โลกรอบข้างเหมิอนจะเงี่ยหูฟังเธอ
 
ผู้ชายคนนั้น ไม่ฟังเธอไม่ได้
 
general attraction
องค์ประกอบโดยรวมของเธอ
figure ของร่างกาย และใบหน้า
รอยยิ้ม และสายตา
กริยา และคำพูด
ล้วนแต่สมบูรณ์แบบอย่างไม่ต้องสรรค์สร้างปั้นแต่ง
 
ผู้ชายคนนั้น ไม่สามารถเบนความสนใจไปจากเธอได้ แม้แต่วินาทีเดียว
 
ตัวเธอที่เป็นเธอ มีแรงดึงดูดเหมือนเป็นมนต์สะกด
ยึดเอาสำนึกออกไปทั้งหมด เสมือนหนึ่ง คำสาปที่สวยงาม
 
http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf

Friday-ชั่วโมงต้อง…
————————–
หลังจากเสี้ยวเวลา ที่ได้ใช้ร่วมกันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เร็วขนาดที่สามารถจดจำวินาทีที่ขนลุกซู่ จากกาแฟร้อนโดนลิ้นในเบื้องแรก
 
หรือว่า จะเรียกว่ามันเป็นเวลาสุญญากาศดี
ภาพในความทรงจำ เป็นเหมือนภาพสโลว์
แต่เวลารอบข้างแล่นเร็วประหนึ่งรถแข่ง formula1
 
หลังจากเวลานั้น ก็ถึงเวลาที่ต้องแยกกัน
 
ผู้ชายส่งผู้หญิงทั้งหมด ที่หอของเธอ
แล้วก็ลากลับบ้านของเขา
 
เวลาเริ่มกลับคืนสู่สภาพเดิม
เวลาเดินเร็วในจังหวะเดิมๆ
 
จนกระทั่ง ผู้ชายกลับถึงบ้าน และทำธุระทั้งหมดจนเสร็จ
เวลาก็เริ่มเดินผิดปกติอีกแล้ว
 
ผู้ชายพยายามข่มตานอน
พยายามมาก มากเข้า มากขึ้นอีก
เหมือนเวลาผ่านไปเนิ่นนางทางจินตนาการ
แต่ความเป็นจริง เข็มนาทียังกระดิกได้ไม่ทันครบ 90 องศาด้วยซ้ำไป
 
เวลามันเดินช้ามากสุดๆ…………..
 
จนเกิดปรัชญาชีวิต สัจธรรมแห่งสัตว์โลก
เวลาเดินเร็วเมื่อ คนเรามีความสุข
เวลาเดินช้ามากเมื่อ คนเราต้องการผ่านช่วงเวลานั้นไป หรือ รอคอยอะไรบางอย่าง

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in silly story. Bookmark the permalink.

7 Responses to หลงไหลได้ปลื้ม

  1. BECHARICHARI says:

    ถามไรหน่อยสิ…เอาความคิดพวกนี้มาจากไหนเหรอ…การได้เข้ามาใน blog นี้มันทำให้มองโลกอีกมุมได้เยอะขึ้น…มันแตกต่างจาก blog เราเองซึ่งมีแต่เรื่องไร้สาระเป็นที่สุด…วัน ๆ มัวแต่จมอยู่กะอดีตที่ผ่านมา..ไม่เคยมองไรใหม่ ๆ เลย…ความคิดดีนะ..คิดดีทำดีเท่านั้นก็พอ…หุหุ..ไม่ว่ากันนะบ่นแบบป้า ๆ ตามประสาผู้สูงอายุกรรม…อายุสูงแต่จิตใจไม่สูงตามหุหุ

  2. BECHARICHARI says:

    ถามไรหน่อยสิเอาความคิดนี้มาจากไหน…เข้า blog นี้ทำให้มองโลกได้อีกเยอะเลย…ไม่เหมือน blog เราวัน ๆ มีแต่เรื่องไร้สาระ..จมอยู่กะอดีตชาติเดิม ๆ..คิดดีนะ…คิดดีทำดีก็ดีด้วย…หุหุ

  3. BECHARICHARI says:

    ขอโทษนะลบเอาเองละกันเด้อ…ระบบมันรวนเร..ไปล่ะ

  4. Pichapong says:

    [benzanarak]
    เรื่องทั้งหมดที่เขียนอยู่ในทุกๆ blog ของ space นี้ มีที่มาสองอย่าง คือ
    – ประสบการณ์จริง สิ่งที่เห็นรอบตัว (ส่วนใหญ่)
    – กับเรื่องสมมุติ อิงกับเรื่องจริง (นิยายที่พยายามแต่ง)
    ครับ
     
    ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องจริง
     
    เวลาเรามองเรื่องจริงที่เกิดขึ้น มันก็ขึ้นอยู่กับเราว่า ณ เวลานั้น เรามองส่วนไหนของมัน
    แล้วมันให้ความรู้สึกยังไง หรือว่ามันมีประโยชน์ยังไง กระทบอะไรกับชีวิตของเราบ้าง
     
    โดยพื้นฐานของปอง ก็เป็นคนบ้า.. สัมผัสกับความเหงามานาน… ความรู้สึกของผมก็ออกมาในแนวนี้แหละครับ
    ————-
     
    อดีตเป็นความจริง อนาคตคือความหวัง
    ตอนนี้ benzanarak ก็อยู่กับความจริงแล้วนี่… มันก็ไม่ได้จม ซะทีเดียว
    ความจริงน่ะ เป็นพื้นฐานของสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนะ
     
    ก็แค่เดินต่อไปเท่านั้นเอง…..
     
    —————————
    ลบ อันที่ซ้ำๆไป เรียบร้อยแล้วครับ

  5. Derek says:

    อิจฉา… คนรักกันใกล้ๆกันอยากจะอยู่ในระวางที่สามารถจะสังเกตเขาได้อย่างถ้วนถี่แต่ทำไม เราต้องไกล……….อยากให้โลกนี้แคบลงจังเผื่อว่าจะได้เห็นกันง่ายขึ้นกว่าเดิมคิดถึงจังงงงงงง…..ปล.ขอให้เธอเป็นบุคคลที่ยุดโลกไว้เบื้องหน้าคุณปองตลอดไปนะครับยินดีและอิจฉา เอิ๊กๆ

  6. Pichapong says:

    [จ๊าง]
     
    ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฝ่ายเดียว เป็นผู้รู้สึกถึงความอยากอยู่ใกล้
    คงเรียกว่า "คนรักกัน" ไม่ได้มั้ง?
     
    ฝ่ายชายไม่รู้ด้วยซ้ำว่า อีกฝ่ายคิดยังไง
    เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นมุมมองของ ไอ้คนนั้นฝ่ายเดียว
     
    ถ้าแรงดึงดูด มันดึงไว้ แต่ผู้ชายคนนั้น ฝ่ายเดียว
    แรงคู่ปฎิพัทธ์ กลับไม่เกิด ให้มีการยึดเหนี่ยงอีกฝ่าย
    มันก็คงเป็นสิ่งที่เรียกว่า "ลมแล้ง"
    ——-
     
    ขอให้โลกแห่งความรู้สึกของจ๊างแคบลงนะครับ
    วันหนึ่ง จะได้รู้สึกถึง "เธอ" ได้ตลอดเวลา
    ——-
     
    สำหรับ ปล.
     
    ผมก็ขอให้เป็นจริงนะครับ
    อยากให้เวลาของโลกของผม หยุดอยู่เบื้องหน้า ตลอดไปอย่างนั้นจริงๆ 😛

  7. SiMpLe says:

     อ่าน แล้ว อมยิ้ม ไปด้วย.. รู้สึก ได้ ว่าคนเขียน กำลังมีความสุข
     
    อมยิ้ม 1 =  1 espresso double shots
    อมยิ้ม 2 =  เพลง ปลากรอบ  ณ space  บ่งบอกอารมณ์มาก มาก   ( ไม่ใช่ครูเปรต เป็นคอมเมนท์เตเตอร์ แต่ ประการใด)
    อมยิ้ม 3 =  ภาษาเขียน ที่ พยายาม เขียนให้ ไม่เข้าใจ หรือ เข้าใจยาก แต่ ทำให้เกิด จินตนาการในการอ่าน (^^,)
    อมยิ้ม 4 =  คนมีความรัก  อะไร ๆ ก็สวยงาม ไปหมด ขนาด รถติด ยังไม่หงุดหงิด เลยจิงมั้ย (เพราะ ได้มีเวลาอยู่ กับ เธอ มากขึ้น)55++
     
    เอาเป็นว่า   ขอให้ความสุข อยู่ กับคุณ ปอง ตลอดไป นะค่ะ
    —————————-
    ป.ล.  อ้างอิง  ชมพูพันทิพ และ ต้นตะแบก    ในสวนจตุจักร มีทั้งตะแบก และต้นชมพูพันทิพ ค่ะ   แต่ ที่ติดริมรั้ว ฝั่งรถไฟฟ้า จะเป็นชมพูพันทิพ ค่ะ
            ลักษณะ ดอก จะไม่เหมือนกันค่ะ  เพราะรูปที่ถ่ายมา ก็ถ่ายมาจาก BTS จตุจักร  และ ราชดำริ ค่ะ 
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s