สโมสรนกฮูกน้อย – my hooters place?

ในบ้าน >> ในห้องนอน >> บนสตูล ข้างเตียง
หน้าจอของคอมพิวเตอร์กำลังดับลง
 
อีกครั้งหนึ่งแล้ว
 
เที่ยงคืนสี่สิบห้า คือเวลาที่สำนึกสุดท้าย ยึดกายไว้กับพื้นบ้าน
 
กลางคืน เป็นเวลาที่ทนไม่ได้ รับสภาพตรงนี้ไม่ได้
ไม่สามารถอยู่ตรงนี้ ที่นี่ ที่บ้านได้อย่างปกติสามัญ
 
————————————————
เฉลียงของบ้าน >> บันไดสามขั้น >> ที่จอดรถ
ยืนบนพื้น กระเบื้องตัวหนอนสีส้มอิฐ ลมพัดใบไม้ปลิวมา
 
บรรยากาศรายรอบบ้านเงียบสนิท
เหลือบมองฟ้า ดูขมุกขมัว มีเมฆมาก
ละอองฝนปรอย อยู่สักครู่ แล้วก็หายไป
 
มือซ้ายถือหนังสือ มือขวามีกุญแจรถ
กระเป๋ากางเกงมีกระเป๋าเงินและโทรศัพท์มือถือ
ส่วนกุญแจบ้านอยู่ที่คอนโซลกลางรถ
ช่องใส่ของข้างคนขับ มีมวนยายี่ห้อมาร์โบโร รสการบูรอยู่ซองนึงเต็มๆ
 
ขึ้นรถ เปิดรั้วบ้านผ่านรีโมต เข้าเกียร์ถอยหลัง
ปล่อยให้รถไหลออกมาจากบ้านเองด้วยความเร็ว สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง
 
————————————————————
หน้าหมู่บ้าน >> ถนนประชานิเวศน์ 1 >> หน้าตลาดบองมาร์เช่
บนที่นั่งคนขับของรถที่กำลังเคลื่อนอยู่
 
มุ่งไปทางเซเว่น อีเลฟเว่น อย่างไม่มีจุดหมายแน่ชัด
เสียงคุณชิตพากย์บอล ดังมาจากวิทยุ สปอร์ตเรดิโอ
 
รถเคลื่อนไปตามถนน จนถึงข้างร้านเซเว่น
จอดรถริมบาทวิถี ข้างแผงลอยขายหมูปิ้ง
สั่งหมู 3 ไม้ ข้าวเหนียวหนึ่งห่อ แล้วเดินเข้าเซเว่น
 
เข้าไปในร้าน มองซ้ายมองขวา
พบตัวเองซึ่งเป็นชายคนเดียว
อยู่กับ พนักงานขายหญิงสองคนในร้าน
ได้ขนมกรุบกรอบมา 3 ถุง แล้วก็ออกมา
 
—————————————————
ถนนวิภาวดีรังสิต >> แยกสุทธิสาร >> มุ่งหน้าดินแดง
 
สำเนียงฝนสาดเบาๆ กระทบหน้ารถ
ที่ปัดน้ำฝนทำงานของมัน อย่างเป็นจังหวะ
ไปขวา ขึ้น แล้วหยุด กลับทางซ้าย ลง แล้วหยุด
 
น้ำตาฟ้า โดนสะบัดออกไปจากกระจก ระลอกแล้วระลอกเล่า
หยดน้ำ จากฟากฟ้า ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดลง หรือรุณแรงขึ้น
มันยังคง สม่ำเสมอ มีมาตรฐานของมัน ตกลงมาอย่างที่ควร
 
ตอนนั้นเวลา ก็ล่วงมา ตีหนึ่งครึ่งแล้ว
ในใจครุ่นคิด "ที่ไหนบ้างหนอ ที่จะยังคงเปิดให้เข้าไปอยู่ได้ในเวลานี้"
 
ลองโทรศัพท์หลายต่อหลายหน หาเพื่อนหลายๆคน
แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร นอกจากการรบกวนความเป็นส่วนตัวของเค้า
 
————————————————————
อนุสาวรีย์ >> พระรูปทรงม้า >> ราชดำเนิน
ฝนจางลงบ้าง กลิ่นของหมูปิ้งยังอบอวล
 
ป้ายตำรวจ และกรวยถูกตั้งขวางถนน
บีบให้เหลือช่องทางวิ่งทางเดียวที่หน้าวัดเบญ
มอเตอร์ไซค์ ถูกเรียกให้ตรวจข้างทาง
 
เลี้ยวซ้าย เข้าราชดำเนิน
รถยังคงวิ่งด้วยความเร็วช้าสม่ำเสมอ
 
แสงไฟ จากไฟประดับไว้ ไม่มีอีกแล้ว
ที่มองเห็นเมื่อสามวันก่อน ถูกถอดออกหมด
 
เลี้ยวขวาที่แยก จปร. ขึ้นสะพานพระรามแปด
ไม่มีแสงจากสะพานปิ้นเกล้าข้างๆมากระทบตาเลย
 
——————————————-
สะพานปิ่นเกล้า >> พระอาทิตย์ >> ตรอกข้าวสาร
 
ถนนพระอาทิตย์มืดสนิท ตอนตีสอง
แต่ว่า ยังมีผู้หญิงคนหนึ่งรอรถอยู่ที่บาทวิถีคนเดียว
 
แม้ว่าฝนจะซาลงมาเป็นเพียงละอองฝน
แต่อากาศยังไม่น่าไว้ใจ ให้เธอยืนอยู่อย่างนั้น
ขับรถชลอไว้ กลางถนน เพื่อดูความปลอดภัยให้เธอ
สักพัก แท๊กซี่ก็ผ่านมารับเธอไป….
 
วนผ่านบางลำพู ผ่านสน.ชนะสงคราม
รถตำรวจจอดเรียง แท๊กซี่จอแจริมถนน
ชาวต่างชาติเดินไปเดินมา บ้างก็จับกลุ่มกันเข้าร้านซับเวย์
 
ไม่มีที่จอดให้ลง….
 
————————————————
อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย >> แปลงนาม >> เยาวราช
เสียงแซ็กโซโฟนยังดังมาจากวิทยุ ขาซ้ายยกวางบนเบาะ
 
สองข้างทางยังมีคนนั่งกินอาหารกันอยู่
ตามร้านข้างทางทั้งหลายแหล่….
 
ข้าวต้นแปลงนามก็ยังมีคนเยอะอยู่
เยาวราช ตรงตลาดเก่าไม่เหลืออะไรแล้ว
แต่บัวลอยก็ยังขายอยู่
 
————————————————–
หัวลำโพง >> สี่พระยา >> สีลม
 
รถพยาบาลวิ่งไปทางโรงพยาบาลหัวเฉียว
แท๊กซี่วิ่งตาม มอเตอร์ไซค์ขี่ฉวัดเฉวียน
 
ถนนโล่ง บาเซโลน่ากำลังจะชนะ หลังจากต่อเวลา 4 นาที
ผ่านสี่พระยา ไปสีลม
 
มีแต่แท๊กซี่ รอรับญี่ปุ่นจากธนิยะ
และแท๊กซี่ รอฝรั่งที่พัฒพงษ์
 
คนไทยกระเตงกันเป็นกลุ่มที่หน้าโรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน
ร้านไหนจะมีแสงสว่างพอให้ผมอ่านหนังสือได้มั่งโดยไม่ต้องกินข้าว
 
——————————————————–
ยศเส >> สะพานขาว >> พระบรมรูปทรงม้า
 
ตลาดโบ๊เบ๊ ผู้คนขวั่กไขว่ เดินซื้อเสื้อโหลหลากสี
แม้จะถูกสั่งให้ปิดไปแล้ว.. แต่คำสั่งนั้นดูเหมือนจะไร้ผล
 
การค้าขายก็ดูยังปกติสุข
 
ถึงพระรูป จอดรถ ถ่ายรูปไม่ชัดด้านหลังพระรูป
แล้วเดินไปสักการะที่ด้านหน้า .. อยู่เพียงลำพัง
ไร้เงาพ่อค้าแม่ขาย ดังเช่นปกติ
 
ไม่มีเทียน ไม่มีธูป ไร้ดอกกุหลาบที่จะถวาย
สองมือเปล่าของผม ก็กราบที่พื้น สวดมนต์
และอธิฐาน… ขอให้โลกสงบสุข
ขอให้พ่อและแม่ สบายกายและใจ แข็งแรง
 
 ด้านข้างพระรูป
มีรถจอดอยู่ เพื่อที่จะให้ เจ้าของรถทำการแข่งรถบังคับวิทยุกัน
 
ตีสี่แล้ว
กลับบ้าน…..และบันทึกเรื่องนี้
======================================================
 
กรุงเทพ มันแคบนะ
แต่คนมันเยอะไปก็เท่านั้น
 
คนอย่างผมมันก็น่าจะมีเยอะนะ
ทำไมไม่มีที่ให้อยู่ตอนกลางคืน นอกจากบ้านและผับ?
 
อยากทำ commune อะไรไว้ให้เป็น สโมสรกลางคืนสำหรับคนนอนไม่หลับจัง……

About hyperglycimia

PONG... me as the pong
This entry was posted in Businesses. Bookmark the permalink.

12 Responses to สโมสรนกฮูกน้อย – my hooters place?

  1. N♥n says:

    11111
     
    จองที่ 1 ก่อน อ่านทีหลัง 555 -*-

  2. N♥n says:

    สมัครด้วยคน
     
    T______T
     
    อ่านแล้วเหงาจังเลยอะพี่ปอง
     
    บรรยายซะเห็นภาพชัดเลย
     
    นุ่นก้อเคยนะ ไม่รู้จะไปไหน
     
    จะทำอะไร เวิ่นไปเรื่อย ๆ ให้มันผ่าน ๆไป
     
    อย่างกะชีวิตไร้แก่นสาร( ปกติก้อมีอยู่น้อยนิด เหอ ๆ )
     
     

  3. N♥n says:

    ปล.ตั้งเมื่อไหร่บอกด้วย 555+
     
    **หนาวๆๆเย็นๆๆฝนตกทั้งวัน รักาสุขภาพด้วยนะจ้ะ
     
    **มีความสุขคร้าบบบบ ^-^

  4. N♥n says:

    ปล.อีกที
     
    มาจัดตั้งกลุ่มนกฮูก+แพนด้าด้วยกันมะ
     
    สโมสรท่าจะตั้งยาก หุ ๆ
     
    ไปล่ะ ๆ ค่ะ

  5. Pichapong says:

    ขับรถไร้จุดหมาย… เปลืองน้ำมันอ่ะ
     
    ถ้ามันมีจุดหมาย อย่างที่บอก insomnia community ก็คงจะดีนะ
     
    เป็นห้องสมุด เป็นร้านหนังสือ เป็นร้านอาหาร เป็นที่รวมกิจกรรมสันทนาการ
     
    เป็นร้านขายของ เป็นที่เล่นกีฬา หรือเป็นห้องฉายหนังฟรี มีจุดร่วมให้คนไร้รากตอนกลางคืนอ่ะ

  6. BECHARICHARI says:

    กรุงเทพน่าเบื่อ….อยู่กรุงมาหลายปีแล้ว….สามมารถไปได้ไม่กี่สถานที่…ห้องพัก ศิลปากร สนามหลวง เซ็นทรัลลาดพร้าว หมอชิต หัวหมาก…..แค่นั้นจริง ๆ ที่อื่นไปไม่เป็น…กลางคืนเหมาะสำหรับการนอนมาก…การนอนคือการพักผ่อนที่มีความสุขที่สุด….555ผ่านจุดที่นอนหลับได้แล้วจะมีความสุขเอง…แต่ตอนนี้ก็เป็นคนกลางคืนไปก่อนนะ

  7. BECHARICHARI says:

    เออ ๆ เคยดูเรื่อง Insomnia มะ ได้ดูเมื่อหลายปีก่อน สนุกดีเหมือนกันนะ…

  8. Pichapong says:

    [benanarak]
     
    ก็เพราะครั้งนี้ การนอนมันไม่เกิดขึ้นไงครับ
     
    นอนไม่ได้ …. ไม่ใช่ไม่อยากนอน …. เป็นอะไรไม่รู้
    ปิดตาแล้วสมองทำงานมาก ความคิดมันกระเจิง
    เลยอยากลืมตา และบังเอิญวันนั้นไม่ง่วงเลยแม้แต่นิดเดียว
     
    ต้องหาอะไรทำ และบังเอิญอีกเช่นกัน ที่รู้สึกว่า อยู่บ้านไม่ได้
    ต้องไปที่ไหนสักที่สองที่ และไม่ใช่ที่บ้าน
     
    คนที่ได้หลับ และหลับได้สบายๆ ก็ใช้เวลานอนให้มีความสุขนะครับ
    นอนเผื่อแผ่คนที่นอนไม่ได้ด้วยละกัน😀
     
    ———-
    ส่วนหนังเรื่อง insomnia เคยดูครับ

  9. SiMpLe says:

    รถรอบเวียง

  10. ooOO says:

    เปล่า  อ่านเฉยๆ 
    ไม่เหน็บว่ะ ครับ

  11. Suthawan says:

    ตรงข้ามกับ อาย เหนื่อยจนหลับบางทีหลับก่อนถึงหมอน .. ร่างกายทำอะไรมากมาย แต่สมองไม่ยอมสั่งงานเลย เบลอหลับตาลงก็ฝัน เหมือนสมองเก็บกดที่ไม่ค่อยได้ใช้ ไปเรื่อยอารายไม่รู้ ฝันเรื่องที่ไม่คิดจะฝัน ติตใต้สำนึกเล่นงาน รั่ว ๆๆเหอะๆ ตื่นมาปลง "กูลืมไม่ลงจริงๆ" เพ้อแล้ว 555 วันหลังนะปองเหยียบมาเชียงใหม่เลย มานอนห้องเรา หลับแน่ๆ คราวนี้555 +

  12. Apartment says:

     
     
    ชีวิต ใน ยาม ค่ำ คืน สำหรับ ฉัน แล้ว มัน คือ ความ สุข เหลือ เกิน
     
    การ ตื่น ขึ้น มา ใน ยาม ที่ ทุกคน หลับ ไหล
     
    มัน ทำ ให้ ฉัน เหงา จน รู้ สึก ถึง ความ สุข ที่ ฉัน อยาก ครอบ ครอง มัน
     
     
    มันคงคล้ายเหมือนว่าฝน ที่ตกลงมาในคราใด
    ความเหงามันจะครอบครองฉันทุกทีไป
    แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันเชื่อเสมอมาก็คือ…….
     
     
    ฝ น ไ ม่ เ ค ย ต ก ต ล อ ด เ ว ล า
     
                       / / / / / / / / /
                    /  /  /  /  /  /  /  /
                /   /   /   /   /   /   /
     
     
     
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s